güzel galeri

--
my poetries-yazdıklarım

--her toplumda bir kara koyun vardır şimdi ben burdayım.. MM--

teşekkürler Bade

Thanks for the Watch and Favs ! ...





İzleme ve beğenilerin için teşekkürler ! ...

--
My Photos


TU LO SAİ , TU LO SABES ! ...
NOW YOU SEE IT , NOW YOU DON'T ! ...
GÖRDÜĞÜNE BAKMA ; BAKTIĞINI GÖR

bence gayet güzel bi galeri...
ellerine sağlık..

--
I found it hard
it was hard to find

Evim bir sahil kasabasında kışın kimselerin olmadığı..Yazın insanların pis konuşmalarına şahit olduğum bir yerde..Bir sabah gene her zaman ki gibi dershanene gitmek için evden çıktım.Gözlerim uyku uyku uyku diyordu adeta..otobüs durağında oturdum.Böyle arabalar sürekli geciyor geciyor..Acaba neden kimse yolun ortasında birden fren yapmıyor diye piskopatca düşüncelerle boğulmaya başladım...

Otobüsüm geldiğinde bindim.Başımı cama dayadım ipodumu cıkardım fakat kulaklıklarım yoktu.Yanıma oturan kızın ipod vardı ve dinlemiyordu."insanlık ölmedi" cümlesi aklına gelmiş olcak ki."al benim kulaklılığımı" dedi. Bende aldım.Dinlemeye başladım..Gözlerim dolu dolu mezarlıktan gecerken Tanrı'ya beni aldığında defterde hiç bir günahım olmaması için bir yalvarış gecirdim icimden...

Dershaneye giden caddeye geldim..Kahveler,butikler,uzun yola gidecek insanlar...O kadar ne gözüküyor ki üst gecitten derse gec kalacağımı bile bile köprüde demirlere yaslandım ve ucu bucağı yokmuş gibi duran E5 'e baktım..Böyle biri alsada beni görsemi mutlu olurum yok yanımda oturup götüreceği yerleri anlatsamı daha mutlu olurdum diye düşündüm...Hıı unutmadan ben bu ikilemin cevabını hala bulamadım...


Dershaneye geldiğimde içime bir sıcaklık geldi..Arkadaşlarım arkamdan "Ceren!!" diye bağrıyorlardı ve bana yakın olanlar gelip öpüyordu Günaydınlar V.sler içinde derse girdim..Oturduğum yerde hoca geldi dersi dinlemediğimi anladım çünkü gene o duygu tepresti ve tepkilerini vermeye başladı.."Uzaktan bir ses geliyor ama ne olduğunu anlamıyor ve anlamıyordum".. Konuşuyor ama ne konuşuyor? Hayat hep "E" şıkkımı? tek şıklı bir felsefemi biz o felsefedeki piramitlermiyiz..


Ders bitiminde herkezden boştum..İçimde ne üzüntü ne mutluluk vardı..Eve giderken gene aynı köprüden gectim..Durdum,yola baktım..Aklıma takılan takılan sorunun cevabını bulduğumu anladım..kesinlikle ama kesinlikle "Yanımda durup gideceğimiz yerleri anlatmalıydı o biri.." Ben gidemem demiyorum zaman istiyorum..Gelip almaya kalktıklarında daha zaman var demeyi öğrenmeliyim bişeylerin farkındayım ve olmayı başardım.

Eve geldiğimde bilgisayar ve boyama kalemlerim cizimlerim testlerim arasında kaldım.Onun için de gene sahile gittim ve kumsala oturup test çözdüm eve geldim koltukta resimlerimi boyadım ve son durak ! Bilgisayarımda..HarryPotterCafe'nin huzur verici havasını soludum...


Vesa..


[Deliyiiim biliyoruuum ]

--
_{Ohh the time has come for my dreams to be heard..}

Evim bir sahil kasabasında kışın kimselerin olmadığı..Yazın insanların pis konuşmalarına şahit olduğum bir yerde..Bir sabah gene her zaman ki gibi dershanene gitmek için evden çıktım.Gözlerim uyku uyku uyku diyordu adeta..otobüs durağında oturdum.Böyle arabalar sürekli geciyor geciyor..Acaba neden kimse yolun ortasında birden fren yapmıyor diye piskopatca düşüncelerle boğulmaya başladım...

Otobüsüm geldiğinde bindim.Başımı cama dayadım ipodumu cıkardım fakat kulaklıklarım yoktu.Yanıma oturan kızın ipod vardı ve dinlemiyordu."insanlık ölmedi" cümlesi aklına gelmiş olcak ki."al benim kulaklılığımı" dedi. Bende aldım.Dinlemeye başladım..Gözlerim dolu dolu mezarlıktan gecerken Tanrı'ya beni aldığında defterde hiç bir günahım olmaması için bir yalvarış gecirdim icimden...

Dershaneye giden caddeye geldim..Kahveler,butikler,uzun yola gidecek insanlar...O kadar ne gözüküyor ki üst gecitten derse gec kalacağımı bile bile köprüde demirlere yaslandım ve ucu bucağı yokmuş gibi duran E5 'e baktım..Böyle biri alsada beni görsemi mutlu olurum yok yanımda oturup götüreceği yerleri anlatsamı daha mutlu olurdum diye düşündüm...Hıı unutmadan ben bu ikilemin cevabını hala bulamadım...


Dershaneye geldiğimde içime bir sıcaklık geldi..Arkadaşlarım arkamdan "Ceren!!" diye bağrıyorlardı ve bana yakın olanlar gelip öpüyordu Günaydınlar V.sler içinde derse girdim..Oturduğum yerde hoca geldi dersi dinlemediğimi anladım çünkü gene o duygu tepresti ve tepkilerini vermeye başladı.."Uzaktan bir ses geliyor ama ne olduğunu anlamıyor ve anlamıyordum".. Konuşuyor ama ne konuşuyor? Hayat hep "E" şıkkımı? tek şıklı bir felsefemi biz o felsefedeki piramitlermiyiz..


Ders bitiminde herkezden boştum..İçimde ne üzüntü ne mutluluk vardı..Eve giderken gene aynı köprüden gectim..Durdum,yola baktım..Aklıma takılan takılan sorunun cevabını bulduğumu anladım..kesinlikle ama kesinlikle "Yanımda durup gideceğimiz yerleri anlatmalıydı o biri.." Ben gidemem demiyorum zaman istiyorum..Gelip almaya kalktıklarında daha zaman var demeyi öğrenmeliyim bişeylerin farkındayım ve olmayı başardım.

Eve geldiğimde bilgisayar ve boyama kalemlerim cizimlerim testlerim arasında kaldım.Onun için de gene sahile gittim ve kumsala oturup test çözdüm eve geldim koltukta resimlerimi boyadım ve son durak ! Bilgisayarımda..HarryPotterCafe'nin huzur verici havasını soludum...


Vesa..


[Deliyiiim biliyoruuum ]

--
_{Ohh the time has come for my dreams to be heard..}